Soms is dit ineens plotseling en overvalt het je, soms is het een langzaam proces. Over het algemeen hebben dieren geen moeite met de dood is mijn ervaring. Zij zien dit als het overgaan naar een andere vorm en zijn hier in het algemeen niet bang voor. Op zielsniveau blijven ze voortbestaan en kunnen daardoor ook met ons in verbinding blijven. Wel kan een dier eigen ideeën of voorkeuren hebben over waar, wanneer of hoe. Soms lijkt iets voor ons misschien ondraaglijk maar ervaart een dier nog voldoende levenskwaliteit. Of denken wij dat er nog een behoorlijke kwaliteit van leven is terwijl een dier zelf al voelt dat het “klaar” is en over wil gaan. Hele moeilijke beslissingen voor jou als mens om te nemen.

Hier kan een “gesprek” mogelijk wat meer richting geven of het laatste stuk nog zo prettig mogelijk maken. De informatie die doorkomt is in het hier en nu, op dat moment. Dit betekent dat het belangrijk is om ook zelf goed te blijven kijken naar je dier en wat jij waarneemt. Het kan zijn dat ongemak en pijn toe- of juist afneemt door b.v. pijnstilling en/of medicatie. Mijn voorkeur heeft het dat je in overleg blijft met een arts en dit ook naast je eigen bevindingen legt. Dat je het hele plaatje mee laat wegen in jouw beslissing. Het is en blijft een lastige keuze die iedereen zo zorgvuldig mogelijk probeert te maken. Liefde is vaak op een bepaald punt juist loslaten. Na het communiceren zal ik het dier een oerlichthealing geven. Ik hoor vaak terug dat het dier een vredige en rustige overgang heeft gemaakt na het communiceren en de oerlichthealing.